ادامه‌ی مطلب »]]>  

دخترهایشان چشم‌های درشت خندان داشتند و پیراهن‌های سفید بلند با گلهای قرمز و آبی آسمانی. صورت‌هایشان شاداب و خستگی در کرده بود٬ انگار که همین الان از استخر درآمده‌اند٬ تازه از ییلاق برگشته‌اند٬ همین الان از سر بازی با گربه حنایی از روی قالی بلند شده‌اند. چشم‌هایشان آرام٬ نترس و بی خیال بود٬ مثل اینکه هیچ وقت گذارشان به بخش تزریقاتی نیافتاده است٬ زالویی و حجومتی را ندیده‌اند٬ از کنار آب انبارهای سیاه جنی در شب نگذشته‌اند٬ به سر خاک نرفته‌اند و معنی نوشته های زغالی روی دیوارها را نمی‌دانند. مثل این که همه‌اش چیزهای خوب دیده باشند٬ فیلم‌های رنگی دیده باشند. همه‌اش به گردش و مهمانی رفته باشند٬ غروب‌ها سر پل بستنی وانیلی و مغز بادام خورده باشند.

ادامه‌ی مطلب »]]> به مناسبت اینکه اول دی ماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی به خدمت سربازی اعزام می‌شوم٬ بخش جدیدی به این وبلاگ با نام ما سرباز بودیم اضافه شد.

باشد که در آن خاطرات و اتفاقات این دوران را بنویسیم شاید که رستگار شدیم!

پی نوشت:

- با ادای احترام به کوبریک کبیر و شاهکار ماندگارش غلاف تمام فلزی

- احتمالا آموزشی را در پادگان شهید ادیبی ناجا مرزن آباد چالوس هستم

- یک شمارشگر به سمت راست وبلاگ اضافه شده که تعداد روزهای باقی مانده از خدمت را مشخص می‌کند